เพิ่งเข้ามาทำบลอคได้ไม่นาน Tag ก็เพิ่งจะรู้จัก โดนซะแล้ว

แล้วที่ต้องทำเป็นพาร์ทก็เนื่องมาจากมันยาวมากกกก ขี้เกียจพิม แล้วก็รู้ด้วยว่าขี้เกียจอ่าน

อีกอย่างก็ตื่นเต้นดี ไม่มีใครทำด้วย ชอบทำอะไรที่แตกต่างน่ะ

Tag คือการที่เราจะต้องมาเล่าเรื่องราวที่คนอื่นไม่รู้ นั่นก็คือการแฉตัวเองนั่นแหละ

โดน Tag มาอาทิตย์นึงแล้วมั้ง แต่เนื่องจากยังไม่รู้จะเขียนอะไร ก็เลยยังไม่เขียนสักที

ทีนี้พอคิดเรื่องออกก็มีอีกปัญหา นั่นคือไม่รู้จะ Tag ใครต่อดี

คนที่รู้จักก็โดนกันหมดแล้ว ก็เลยกะว่าคงไม่ Tag ใครต่อละกัน

เรื่องที่คิดว่าคนอื่นไม่รู้...ไปดูกัน

1.ฉายา

หน้าตาอย่างเรานี่ไม่น่าจะมีฉายาได้เลยอ่ะนะ แต่มันก็มีแล้วล่ะ

"แป๋ม...ยืมกรรไกรหน่อย" ยื่นกรรไกรส่งให้ไป

"แป๋ม...ยืมแม็กหน่อย" กุกกัก กุกกัก แล้วก็ยื่นแม็กส่งให้ไป

นั่นคือที่มาของฉายาสมัย ม.ต้น..."กระเป๋าโดเรมอน" ไม่ว่าเพื่อนต้องการอะไร ก็สามารถเอาออกมาจากกระเป๋าให้เพื่อนได้ แต่ก็ไม่ใช่ทุกอย่างหรอก ขืนแบกทุกอย่างมาโรงเรียนก็โดนกระเป๋าทับแบนไปแล้วล่ะ

พอขึ้น ม.ปลาย ก็เลิกนิสัยแบกกระเป๋าแบบเด็กประถม ที่เอาทุกอย่างใส่ในกระเป๋านักเรียนจนมันตุงแทบจะปริออกจากกัน เปลี่ยนมาเป็นกระเป๋าแบบที่ทำยังไงก็ได้ให้มันแบนที่สุด แม้แต่หนังสือยังถืออยู่นอกกระเป๋าอ่ะ ไม่รู้จะเอากระเป๋ามาทำไม แต่ตอนหน้าฝนก็พอจะมีประโยชน์นะ เหอๆ ฉายาสมัย ม.ต้น ก็เลยไม่มีใครเรียกอีกเลย

นึกว่าอยู่มหา'ลัยแล้วจะไม่มีฉายา แต่ก็โดนอีกจนได้ นั่นคือ "เจ้าแม่ดาวน์โหลด" โหลดทุกอย่างที่สามารถโหลดได้ โหลดจนเต็มเครื่อง เครื่องของวิดลัย (เหมือนกับคณะในมหา'ลัยแต่ของเราเรียกวิทยาลัย เรียกสั้นๆ ว่า วิดลัย) ไม่ใช่เครื่องตัวเอง ทีนี้ก็ต้องหาของมาเซฟออกไป ตอนนั้นมี handy drive ขนาด 128 mb ตอนนั้นถือว่าดีที่สุด เพราะมันเป็น mp3 รุ่นใหม่ แล้วแผ่นไรท์มัน 700 mb เราก็ต้องทยอยเซฟไฟล์เหล่านั้นออกจากเครื่อง ทั้งหมดประมาณ 3 รอบกว่าจะได้แผ่นไรท์ 1 แผ่น ทำอย่างนี้ได้วันละ 2 แผ่นก็ขี้เกียจแล้ว แต่ก็ยังเอาออกไม่หมดอยู่ดี ตอนนี้ไฟล์ที่เหลือในเครื่องพวกนั้นก็ได้อันตรธานไปแล้ว ใครเค้าจะมาเก็บไว้ให้เราล่ะ เครื่องก็ของสาธารณะ

พอเปลี่ยน handy drive เป็น mp4 ขนาด 512 mb คราวนี้ก็เลยเซฟได้มากขึ้น นิสัยเดิมก็ยังเลิกไม่ได้ โหลดเต็มเครื่องเหมือนเดิม แต่คราวนี้เปลี่ยนเครื่องที่เล่น เพราะวิดลัยทำห้องคอมใหม่ มีคอมเยอะขึ้น อยากเอาไว้เครื่องไหนก็ได้ แต่เสียอย่างเดียว ลงโปรแกรมไม่ได้ ทีนี้เวลาจะไรท์ไฟล์ลงแผ่นก็จะได้ประมาณ 3 รอบต่อ 2 แผ่น ทำอย่างนี้อยู่สักพักก็ขี้เกียจ เพราะเครื่องไรท์กับคอมที่เซฟไฟล์มันอยู่ห่างกัน ใช้เวลาเดินทางประมาณ 5 นาที คือไฟล์อยู่ในเครื่องคอมที่วิดลัย แต่เครื่องไรท์อยู่หอสมุด เหนื่อยกับการต้องเดินขึ้นลงก็เลยทิ้งไว้ในเครื่องก่อน เครื่องมันเยอะคงจะไม่มีใครมาลบของเราหรอก แล้วอีกอย่างเราเป็นคนดูแลห้องคอม มีหน้าที่ไปเอากุญแจมาเปิดห้อง ก็เลยสามารถเลือกเครื่องที่จะเล่นได้ก่อนคนอื่น

ตอนนี้พัฒนาขึ้นมาอีกหน่อย มีคอมเป็นของตัวเองแล้วววว ไฟล์ที่อยู่ในเครื่องที่วิดลัย ตอนนี้มันก็มาอยู่ในเครื่องเราแทน แล้วก็ไรท์ออกไปแล้วหลายแผ่น ยิ่งมีคอมเป็นของตัวเองก็ไม่สามารถเลิกนิสัยการโหลดได้ ยิ่งเป็นหนักขึ้นไปอีก แต่ตอนนี้เริ่มลดลงแล้ว เพราะเน็ตอืดเป็นเต่าคลานเลย โหลดอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง แล้วยังมีตัวแถมเป็นไวรัสอีกเพียบ ที่วิดลัยตัวดีเลย แหล่งแพร่ไวรัส เอาแฮนดี้ไดรฟ์ไปเสียบแป๊บเดียวติดมาซะแล้ว นี่ยังเสียวๆ อยู่เลยว่าเครื่องเรามันจะโดนไวรัสเมื่อไหร่ แต่ไม่อยากให้โดนหรอก ชีวิตการเรียนอยู่ในนี้ทั้งหมด โดนเมื่อไหร่ก็ตาย

2.ความบ้าไม่มีสิ้นสุด

เรื่องของความบ้า จะว่าไปตอนนี้ใครๆ ก็เป็นทั้งนั้น "บ้าดารานักร้องเอเชีย" ไม่เน้นว่าประเทศไหนเป็นพิเศษหรอก

จุดเริ่มต้นของความบ้าน่าจะเริ่มตอน ม.5 ตอนนั้นเพิ่งรู้จัก เจสปาย เป็นครั้งแรก คิดว่าหนังสือเล่มนี้ดีเหมือนกันนะ มีแต่รูปผู้ชายให้ดู เหอๆ ทั้งๆ ที่มันก็มีรูปผู้หญิงแต่จะมองไม่เห็นอ่ะ จำไม่ได้แล้วว่าตอนนั้นชอบใครเป็นคนแรก แต่ช่วงนั้น ITV กำลังเริ่มเอาละครญี่ปุ่นมาฉาย จำได้ว่าเรื่องแรกที่ดูก็ สามหนุ่มขนมหวานกับร้านเก๋า ชื่อภาษาอังกฤษว่า Antique ตอนนั้นชอบ นาโอฮิโตะ ฟูจิคิ ที่เล่นเป็นเชฟมาก พอเรื่องต่อมาที่ฟูจิคิเป็นพระเอกก็ดูอีก แต่คนส่วนใหญ่จะชอบทักกี้กัน แต่เราเป็นพวกชอบความแตกต่างก็เลยชอบ สึบาสะ อิมาอิ ซะงั้น แต่ในคัตตุนเราก็ชอบ คาเมะ นะ อาราชิส่วนใหญ่ก็จะชอบจุนแต่ไม่ใช่เรา เพราะเราชอบ ซาโตชิ โอโนะ แปลกดี เหอๆ แต่มีอยู่คนนึงเห็นหน้าปุ๊บก็รู้สึกว่า น่ารักจังเลยยยย พอดูชื่อ อืม...ฮิโรกิ อุจิ อุจจี้จัง น่าร้ากกกกก แต่เสียดายอ่ะไม่น่าพักงานยาวไม่มีกำหนดเลย เสียดายหน้าหล่อๆ พอเริ่มรู้จักดารา รู้จักละคร คราวนี้ก็เลยเริ่มหาเพลงมาฟัง ดาวน์โหลดก็เริ่มจากตรงนั้นแหละ แต่ช่วงแรกๆ เป็นแค่รูปกับเพลง หลังๆ เริ่มหนักขึ้นเป็นเอ็มวี ถึงจะชอบญี่ปุ่นมาก็เยอะแต่ก็มีแค่คนเดียวที่ชอบไม่เปลี่ยนแปลง เรียวเฮ จิบะ ที่มาของชื่อเมล์เราเอง รวมถึงชื่อ url ทั้งของบลอคแล้วก็ได

Ryohei

ญี่ปุ่นเข้ามาได้สักระยะ เกาหลีก็เริ่มมาบ้าง ละครเรื่องแรกที่ดูจำไม่ได้แล้ว แล้วก็มีหนังสือออกใหม่ที่เกี่ยวกับเกาหลี "ซินเซีย" เล่มแรกออกปุ๊บก็ซื้อเลย จนถึงปัจจุบันก็มีครบเกือบทุกเล่ม ขาดไป 2 เล่ม เล่มล่าสุดกับก่อนหน้า 2 เล่ม ไอ้ที่จมน้ำไปก็นับว่ามีนะ แม้ว่าบางเล่มจะเสียหายจนดูไม่ได้แล้วก็ตาม ตอนที่มีเอ็มวี Tri angle ออกมาใหม่ๆ (เป็นเอ็มวีตัวแรกที่ดูน่ะ แต่ไม่ใช่ตัวแรกที่ออกมา) รู้สึกว่าพวกนี้เป็นใครหว่า จำใครไม่ได้สักคน เปิดดูในหนังสือ อืม...คนนี้น่ารักดี งั้นชอบคนนี้เลยละกัน ชื่อไรหว่า...เซีย แปลกดีแต่ก็น่ารัก หลังจากนั้นมาพอดูรูป TVXQ ทีไรก็มองแต่เซีย ส่วนคนอื่นชื่อไรก็ไม่รู้ จำแค่คนเดียวพอ แต่ตอนนี้จำได้หมดทุกคนแล้ว ทั้งชื่อจริงและชื่อในวงการ ก็รู้จักมาตั้ง 3 ปีแล้ว ถ้าจำไม่ได้ก็แปลกล่ะ

Xiah Junsu

จริงๆแล้วดูดองบังก็จริง แต่กลับชอบ Typhoon TRAX ร็อกได้ใจอ่ะ แต่ก็ไม่ได้ติดตามมาก หลังจากดองบังก็เริ่มเป็น SS501 ตอนนั้นยังไม่ค่อยมีคนรู้จักมาก เห็นเอ็มวี warning ครั้งแรกก็รู้สึกว่า ใครเนี่ยหล่อดี สูงดีด้วย แล้วก็เริ่มค้นประวัติ วงนี้เป็นนายแบบทุกคน มิน่าล่ะสู้ง สูง แต่ชอบ ฮยอง จุน ที่สุด หลังจากช่วงนี้ก็เหมือนเป็นช่วงรีเทิร์น เริ่มหาของเก่าๆมาดู Shinhwa(Dongwan,Hyesung),Fly to the sky(Brian),H.O.T(Jang Woo Hyuk,Kangta)อยากเห็นต้นฉบับบอยแบนด์เกาหลีว่าเป็นยังไง แล้วมันก็ทำเรากู่ไม่กลับเลย ดีตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน

Hyung Joon

Super Junior เริ่มเข้ามาครั้งแรก Twins นึกว่าแดนเซอร์ นี่นักร้องเหรอเนี่ย ไม่เคยเห็นอะไรที่เยอะอย่างนี้มาก่อนเลย ของไทยอย่างมากที่สุดที่เคยมีมาก็ 8 คน แล้วก็เป็นชายปนหญิง ชายล้วน 12 คนไม่เคยเห็น มันก็เลยเป็นอะไรที่แปลกมาก แต่ก็ชอบนะ แหม...มีเด็กผู้ชายน่ารักๆมาให้ดูตั้ง 12 คน เป็นใครก็ชอบอ่ะ ยิ่งตอนนี้เพิ่มเป็น 13 คน ก็เลยมีตัวเลือกให้ชอบเพียบ แต่เราชอบ KangIn กับ Eeteuk แต่น่ารักทุกคนนั่นแหละ

Eeteuk

SE7EN กับ Rain จำไม่ได้ว่ารู้จักตั้งแต่ตอนไหน เว่นน่าจะเป็นอัลบั้มแรก ส่วนเรนอัลบั้มที่ 2 ตอนนี้แต่ละคนก็ออกมาไม่รู้กี่อัลบั้มแล้ว รู้แต่ว่าเยอะ ทั้งเกาหลี ญี่ปุ่น เพลงของสองคนนี้ฟังมาเกือบหมดทุกอัลบั้มแล้ว พอรู้จักเว่นก็เริ่มรู้จัก YG ได้ฟังเพลงของนักร้องใน YG ก็เริ่มชอบ 1TYM ขึ้นมา แล้วก็เริ่มตั้นควานหาเพลงของวงนี้ หน้าตานักร้องเริ่มไม่ค่อยสนใจแล้ว ตอนนี้เริ่มสนเพลงเป็นหลัก ส่วน Big Bang ได้เห็นเอ็มวีก็รู้สึกว่าวงนี้ทำเอ็มวีได้แนวดี แล้วก็น่ารักด้วย ก็เริ่มชอบแล้วก็หาเพลงมาฟัง ตอนนี้ก็ฟังแต่เพลงของ BB

SE7EN

ก่อนหน้า BB ก็มีอีกวงนึงที่ได้ข่าวมาว่ามาถ่ายเอ็มวีในไทย แล้วอิมก็ได้เล่นด้วย ก็เลยไปควานหาโหลดดู อืม...น่ารักดี แต่ใครเป็นใครก็ไม่รู้ เอ็มวีมันเร็วอ่ะ พอพารันมาดังในไทยก็เลยเริ่มรู้จักนักร้องแต่ละคนมากขึ้น

นอกเหนือจากนี้ก็ Tim,Tei,Lee Seung Ki,Lee Jun Ki,NRG,Eru,MC.Mong etc. เยอะแยะมากมาย

แต่ตอนนี้ที่มาแรงแล้วก็กำลังหลงแบบสุดๆ ก็ Battle กับ Xing แต่ Xing ค่อนข้างจะหายาก ตั้งแต่รู้จัก เพิ่งจะได้มาแค่ 3 ไฟล์ เพลงก็ยังหาไม่ได้ รู้แต่ว่าวงนี้เด็กมากกกก เราก็เลยกลายเป็น โชตะ ไปซะแล้ว ชักอยากจะกลับไปเป็นเด็กมัธยมอ่ะ

Battle

ไม่ใช่แค่ญี่ปุ่นกับเกาหลี ไต้หวัน จีนก็ฟังเหมือนกัน Jay Chou,Edison Chen,S.H.E,F4,Wang Lee Hom,Alan Lo ตอนนี้ที่มาใหม่ก็ Fahrenheit

ที่ว่ามาทั้งหมดลองไปนับดูนะว่ามีนักร้องชายทั้งหมดกี่คน ใครตอบถูกมีรางวัลให้เป็น บ้านพร้อมหนี้สิน มูลค่ากว่าร้อยล้านกีบ

To Be Continuous...